Co to jest retrospektywa?
A retrospektywa (lub „retro”) to spotkanie na koniec sprintu, podczas którego zespół sprawdza, jak przebiegł sprint (proces, komunikacja, blokady, zwycięstwa) i decyduje, co zmienić następnym razem. To jedyna ceremonia skupiona na doskonaleniu samego zespołu, a nie produktu.
Typowe formaty retro
- Rozpocznij / Zatrzymaj / Kontynuuj: trzy wiadra, szybkie ułatwienie, łatwe dla nowych zespołów.
- Szalony/Smutny/Zadowolony: ujawnia emocje. Najlepiej po trudnych sprintach.
- 4L: Lubiany, Uczony, Brakowany, Wytęskniony. Głębsza refleksja.
- Żaglówka: metafora wizualna (Wiatr / Kotwice / Skały / Wyspa). Świetnie sprawdza się na tablicy cyfrowej.
- KALMA: Zachowaj / Dodaj / Mniej / Więcej. Drobne strojenie.
Nie wiesz, który wybrać? Skorzystaj z naszego bezpłatnego Selektor formatu retro; sześć pytań i otrzymasz rekomendację dostosowaną do Twojego ostatniego sprintu.
Jak długie powinno być retro?
Na dwutygodniowy sprint: 60-90 minut. Użyj twardego timeboxa na sekcję. Wartość jest w działania, a nie wentylacja.
Ile elementów akcji przypada na retro?
Jeden do trzech. Więcej i nic nie zostaje zrealizowane. Każde działanie ma właściciela i termin wykonania. Jeśli nie możesz go przypisać, porzuć akcję.
Typowe błędy retro
- Kierowany przez menedżera: zmieniaj facylitację, tak aby ludzie ujawniali prawdziwe problemy.
- Brak dalszych działań: elementy akcji znikają w pustce. Śledź je jak prawdziwe zadania.
- Za każdym razem ten sam format: obracaj co kilka sprintów, aby zachować świeżość formatu.
- Pomijanie: spotkanie, które najłatwiej odwołać pod presją. Najpierw anuluj wersję demo, a nie wersję retro.