Co to jest historia użytkownika?
A historia użytkownika to krótki, prosty opis funkcji z perspektywy użytkownika. Standardowy format to:
Jako [rola] chcę [celu], aby [powód].
Przykład: „Jako planista sprintu chcę sprawdzić pozostałe możliwości, aby nie obciążać zespołu nadmiernie”.
3 C
Klasyczne kadrowanie Rona Jeffriesa:
- Karta: historia użytkownika jest symbolem zastępczym, a nie specyfikacją. Wystarczająco krótki, aby zmieścił się na karcie katalogowej.
- Rozmowa: prawdziwą specyfikacją jest rozmowa pomiędzy zespołem, PM i interesariuszami.
- Potwierdzenie: kryteria akceptacji potwierdzające, że historia jest ukończona.
INWESTUJ: co sprawia, że historia jest dobra
- Iniezależny: można wysłać samodzielnie
- Ndo negocjacji: zakres można omówić
- Vwartościowe: dostarcza coś, co użytkownik zauważa
- Estymulacyjny: wystarczająco mały, aby dopasować go do rozmiaru
- Scentrum handlowe: mieści się w jednym sprincie
- Tstabilny: ma jasne kryteria akceptacji
Typowe błędy w historii użytkowników
- „Jako programista chcę…”: to zadanie, a nie historia użytkownika. Historie dotyczą użytkowników końcowych.
- Za duży: jeśli nie można go wysłać w sprincie, podziel go.
- Brak kryteriów akceptacji: zespół odgadnie, co oznacza „zrobione”, ale zgadnie źle.
- Traktowanie formatu jak ewangelii: format jest punktem wyjścia, a nie religią. Jeśli Twój zespół rozumie pracę bez tego, nie ma problemu.